Festas Públicas na II República en Darbo

As  festas  máis  importantes  que  se  celebraban  en  cada parroquia non se limitaban só a aquelas que conmemoraban aos seus distintos patróns ou patroas senón que moitas outras con advocacións xerais ou de pequenas capelas tamén tiñan cabida nun amplo calendario que se espallaba todo ao longo do ano. Nestas celebracións  era  obrigada  a  presencia  da  Guarda  Civil  pois  os mozos, sobre todo de Cangas e Moaña, adoitaban ensarillarse a miúdo  en  liortas  diversas.  De  todas  estas  actividades  festeiras públicas  tiraba  xa  boa  porcentaxe  a  Sociedade  de  Autores  de Cangas cuio representante ata xullo do 1932 sería o concelleiro Lorenzo Corbacho. Desta data en diante José Rodríguez Rivera, xefe  de  correos,  sustituiríao  como  representante  da  devandita sociedade.  Máis  dunha  vez  a  Sociedade  de  Autores  tería  que solicitar  os  aboamentos  que  lle  debía  o  Concello  polos  bailes públicos. Desde maio do 1933 o Concello procedería a gravar as festas cunha porcentaxe para a Beneficencia.

Algunhas  das  numerosas  festas  que  se  celebraban  nas parroquias eran as do Santo Antonio Abade (xaneiro do 1931) en Darbo.  Só  se  farían  este  ano  xa  que  estiveron  custeadas  polo propietario  Manuel  Martínez e  contaban  coa  novidade  dunha bendición de gando. En xuño e na merma parroquia terían lugar, ainda que de xeito discontinuo, as festas adicadas á Virxe do Carme (a veces con procesión ás Cíes) e ao San Benito. En xullo do 1932 celebraríase  unha  festa  a  Santa  Lucía  coa  actuación  da  banda municipal  pola  tarde  e  no  folión  da  noite  e  habitualmente  en setembro ou outubro, as de Santa Marta na capela e barrio do mesmo nome. A mediados de agosto celebrábanse as de San Roque de grande tradición tamén en Cangas ao compartir algúns dos actos relixiosos como a procesión que trasladaba o santo, previo permiso dos  maordomos,  desde  a  capela  a  colexiata  como  acontecería excepcionalmente no 1932. Non obstante, o habitual era o traslado da imaxe á capela do Hospital co acompañamento da banda de música local e alí era recibida co repenique da campá e o estouro ledo dos foguetes dos pirotécnicos Antonio Pereiro ou Tievo.

Mais as festas grandes de Darbo eran as do 8 de setembro na honra de Santa María que no 1931 recuperarían, despois de dez anos, os chamados fogos da víspera. Este ano, dúas bandas, a de Cangas e do Carballiño (outros anos a de Moaña), amenizarían a festa como xa era habitual. Nas do ano 1933 estarían presentes as bandas de Cangas e de Moaña, celebrándose festa na carballeira con bailes, verbenas, fogos, misas e sermóns. Nestas datas non se fai  referencia  á  antiga  danza  pero  alúdese  por  primeira  vez  á iluminación da carballeira con luz eléctrica. A queima dunha traca e a intervención no interior da igrexa do Orfeón hijas de María dirixido por Lucas Ramírez. serían outros dos actos máis salientables deste ano. Cabería dicir que máis adiante, cara o 1936, esta formación musical  de  exclusiva  actuación  no  ámbito  eclesial  pasaría  a denominarse Schola Cantorum.

Xerardo Dasairas Valsa